Categorieën
blog Geen categorie

Daar had hij mij…ik doe dat namelijk nooit

Ik luisterde naar het verhaal van Redouan. De danser die tijdens het Eurovisie songfestival liet zien waar hij het allerbeste in is. 

Redouan was anders dan andere kinderen. Hij werd geboren met een korte arm en met een kort been. Hij vertelde over zijn jeugd, over het effect dat hij had op anderen, over hoe hij daar als kind mee omging. Hij vertelde over zijn vader en hoe zijn vader met hem omging en hoe hij altijd uitgedaagd werd om zijn grenzen te verleggen om te doen wat wel kan en niet met de pakken neer te zitten en te verzanden in excuses.

Het raakte me…

Categorieën
blog Een leven lang leren

Ik mis het écht samen optrekken

Tijdens mijn studie aan de academie voor beeldende vorming in de jaren negentig leerde ik mezelf een beetje beter kennen. Ik leerde om in te zoomen op mijn eigen creatieve proces, leerde omgaan met feedback en leerde veerkrachtig te zijn als de kritiek pittig was. Leerde te luisteren naar dat wat anderen me teruggaven. Leren waarnemen en begrijpen stond centraal.

Categorieën
blog gastblog Week van de Hoogbegaafdheid 2021

Maar morgen niet

Sidra was 16 toen ze in Nederland kwam in 2014. Uit Syrië. Ze wilde kinderarts worden. Dat wist ik niet, ik kende haar nog niet. Ze ging naar een AZC en naar een Internationale Schakelklas. Binnen een vloek en een zucht sprak ze Nederlands dus al snel mocht ze naar het VMBO bij ons op de VAVO. Het was september 2015. Aylan verdronk op het strand en was wereldnieuws, Sidra zat met frisse blossen en bergen moed voor mijn neus. Ik vond dat we haar aankomst bij ons moesten vieren met taart. Een beter begin van een schooljaar kon ik me niet voorstellen.

Categorieën
blog gastblog Week van de Hoogbegaafdheid 2021

Hoezo saai?!

Werken in het onderwijs is het mooiste wat er is, want kinderen geven je energie met hun vrolijkheid en kijk op dingen. Zij kunnen nog out-of-the-box denken en verrassen me regelmatig met mooie levenslessen en uitspraken. Het zijn kinderen die je regelmatig een spiegel voorhouden, je aan het lachen maken en ervoor zorgen dat jij een goed voorbeeld voor ze kunt zijn. Ik houd van de humor, alertheid en scherpzinnigheid van hoogbegaafde leerlingen.

Categorieën
blog gastblog Week van de Hoogbegaafdheid 2021

Het was zo

Soms denk ik wel eens, wat heb ik mijn kinderen toch anders aangepakt dan ik eigenlijk zou hebben moeten doen. Ze waren 4 en 6 toen ik besloot weer te gaan werken in het onderwijs. Ik heb altijd gezegd dat het ook echt tijd was en dat ik een betere moeder werd toen ik weer meer ging doen dan alleen moeder zijn. Maar was dat wel zo?

Ik startte met werken op de school van mijn kinderen. Een nieuwe school in een nieuwbouwwijk. De kinderen gingen graag naar school, denk ik als ik terugdenk aan die tijd. Tegelijkertijd realiseer ik me dat dit eigenlijk nooit een vraag is geweest. School hoorde er ook gewoon bij.

Categorieën
blog gastblog Week van de Hoogbegaafdheid 2021

Een mooie reis

Ongeveer 1,5 jaar geleden ging de leerkracht van onze groep voor hoogbegaafden weg bij ons op school. Er kwam een vrije plek. Er werd een oproep gedaan wie deze groep kinderen over wilde nemen. Wat had ik hard ja willen roepen, maar wat een onzekerheid kwam daar boven drijven. Als moeder van twee hoogbegaafde kinderen had ik inmiddels al wat informatie verzameld, maar ik voelde mij geen leerkracht voor deze doelgroep kinderen.

Categorieën
blog gastblog Week van de Hoogbegaafdheid 2021

Het verhaal van een moeder

Zomer 2014, mijn zoon ging voor het eerst naar school. De overdracht was prima. S is een snelle jongen die graag vooruit wil. Hij liep vroeg, is motorisch erg snel en beweeglijk, hij is leergierig en heeft er zin in. S zoog direct alle info die hem werd gegeven op en keek iedere dag weer uit om naar school te mogen gaan. Groep 1 was fijn….

Categorieën
gastblog passie voor onderwijs

Een onderwijsdag met een gouden randje

Er zijn van die dagen met ontmoetingen met bijzondere gesprekken. Vandaag was zo’n dag, een onderwijsdag met een gouden randje. Een dag om dankbaar voor te zijn.

Aan het einde van de ochtend kwam M., student onderwijsassistent, voor zijn wekelijkse ondersteuningsgesprek. Hij baalde van zichzelf en was niet blij met zichzelf. Hij toonde zijn to-do-lijst en gaf aan dat hij niet tevreden was, hij had niet genoeg opdrachten afgerond. Vervolgens vertelde hij ook dat hij baalde over de negatieve manier waarop hij tegen zichzelf sprak. Op mijn vraag heb je een innerlijke criticus en saboteur antwoordde hij bevestigend. Hij wilde de manier waarop hij sprak tegen zichzelf doorbreken maar wist niet hoe. Ik vroeg hem wat zijn verlangens waren, wat hij wenste. ‘Ik wil graag positief naar mezelf kijken’. Vervolgens vroeg ik hem: “Wat wil je dan tegen jezelf zeggen? “ Hij zei: “Ik weet het niet”. Deze student vertrok  met de affirmatie ‘ik ben oké’ en de opdracht ‘noem elke dag  iets waar je blij van geworden bent’.

Categorieën
gastblog Geen categorie

Liefdesverklaring over de grens.

Ik ben dit schooljaar begonnen met een enthousiaste, leuke, maar ook bewerkelijke groep. Er zitten een aantal kinderen in die zorgen voor een pittige groepsdynamiek. Eén van die kinderen is Saar. Ik heb haar vorig schooljaar al leren kennen toen ik regelmatig inviel in groep 3. Of nee, ik ken haar eigenlijk al sinds ze bij de kleuters zat. Haar grotere zus Pien zat bij mij in groep 3. Als Saar me toendertijd in de kleutergang zag, riep ze me en zei: “Jij bent de juf van Pien!” Vanaf het begin vond ik Saar een leuk, spontaan kind. 

Categorieën
blog

Gevonden: enthousiaste directeur

Nog steeds zien wij elkaar. Vijf vrouwen die 15 jaar geleden begonnen aan een managementopleiding in het onderwijs. Ik was bouwcoördinator op mijn school en had heel veel zin om de verdieping ten aanzien van management in te gaan. Mijn bestuurder zag dat idee gelukkig ook zitten. Na een succesvol assessment startte ik met veel zin en enthousiasme aan deze opleiding voor toekomstig potentieel.

De slogan van de introductie bijeenkomst was No guts No glorie en dus verlegde ik mijn eerste grens en stapte in de wereld van het onderwijsmanagement. Heel kort daarna vertaalde ik deze zin ook naar mijn privéleven en ontmoette ik mijn lief. Een roerige tijd waarin ik van een rustig onafhankelijk bestaan in een wel hele snelle achtbaan stapte.