De angst houdt mij tegen om te groeien

Een mailtje: he A, ik ga mijn onderwijsmoment schrijven over 2018, misschien wil jij er ook wel eentje schrijven. Mijn lieve vriendin Emilie stuurt me deze uitdaging.

Poeh, wil ik dat? Kan ik dat? Wie zit er te wachten op mijn onderwijs moment?

Allemaal tegenwerping vanuit mijn angst. En de angst houdt mij tegen om te groeien, om uit m’n comfortzone te komen en om te ontwikkelen en stretchen.

Lees verder

Uit liefde is alles ooit begonnen

Je bent jong en je kiest ervoor om juf te worden. Je hebt er nog geen idee van  wat je te wachten staat in je verdere leven. En dan ben je 57 en moeder van 2 volwassen dochters. Je beseft dan dat juf zijn geen beroep is maar een cadeautje is omdat je elke dag de kans krijgt onderwijs te mogen geven……

Lees verder

Een spetterend Onderwijsmoment

Het borrelt, begint te bruisen en dan gaat het spetteren, soms knetteren. Nee, het is geen goed georganiseerd waterfestijn op het plein in de zomerperiode. Ook geen overheerlijk goedgevulde BBQ met collega’s. Ik ben op weg. Samen met de collega’s ben ik op weg naar … Ja waarheen eigenlijk. Die stip op de horizon is nog niet zo helder. Het is de koers van de stichting. Koers22. Maar dan? Waarheen leidt deze weg?

Lees verder

Om nooit te vergeten

In januari kreeg ik een mailtje van Microsoft Nederland dat ik samen met nog twee andere MIEE’s (Microsoft InnovativeEducator Experts) naar de Education Exchange (E2) conferentie mocht in Singapore. Wow, daar moest ik even van bijkomen. Ik had me opgegeven en keurig een Sway ingeleverd met mijn motivatie. Maar nu was het dus echt. Ik wist nog niet echt wat ik moest verwachten, maar het heeft al mijn verwachtingen overtroffen. 

Lees verder

Als Onderwijs als Passend gezien wordt

Als één van de eerste mocht ik hier op Onderwijskoppen een onderwijsmoment plaatsen. Dat moment ging destijds over onze dochter die gediagnosticeerd werd met de diagnose Autisme (klassiek) en voorlopige diagnose DCD (coördinatie ontwikkelingsstoornis) en vertelde wat het met ons deed om de overgang van regulier naar speciaal onderwijs vlot te trekken. Nu, bijna tweeënhalf jaar verder, laat ik graag weten hoe we haar huidige onderwijssetting ervaren en welke verlossende antwoorden er voor ons gekomen zijn, zodat haar huidige school definitief als passend aangewezen mocht worden.

Lees verder

Ineens vielen er puzzelstukjes in elkaar

Op een dag komt mijn zoon met een complete woede uitbarsting uit school. Er valt niet mee te praten, en nadat de rust wedergekeerd is laten we hem. Een dag later vraagt een moeder van een andere jongen uit de klas hoe het gaat met mijn zoon. Haar zoon maakt zich zorgen om mijn zoon. Mijn zoon, thuis altijd zijn woordje klaar, is erg stil in de klas en oogt angstig. De dag erna geeft hij aan dat zijn bakje kapot gemaakt is tijdens het buiten spelen. Dit zou op zich een eenmalig incident kunnen zijn totdat je verder met hem in gesprek gaat. Hij is angstig op school. Hij wordt elke dag geslagen of geschopt op school. Zijn spullen worden afgepakt er weggelegd. Hij is bang om buiten te spelen, er loopt een “lopende pestclubje” rond. Zijn laatje met spulletjes staat onder het digibord zodat kinderen er niks uithalen.

Lees verder

Mevrouw, heeft u even tijd?

Als loopbaanbegeleider bouw je vaak best een intense band op met leerlingen. Je loopt toch een poosje met ze mee in een onzekere tijd rondom de studiekeuze. Zo ook met Ruby. Niet de echte naam, maar ik vernoem de leerling even naar Ruby Rose, een bad-ass tv persoonlijkheid die niet helemaal voldoet aan het stereotype van een vrouwelijke actrice. Net als Ruby dus. Die staat in de deuropening, “mevrouw, heeft u even tijd?”. Het is al de derde keer deze week dat Ruby een gesprekje aanknoopt in de pauze. Steeds casual maar ik zie dat er meer speelt. “Tuurlijk, voor jou altijd. Moet de deur dicht?”, vraag ik terwijl ik de gang in kijk. Drommen derde en vierdejaars storten zich op hun broodtrommel, hangen in de vensterbanken en gaan uit hun dak op een meegebrachte Bluetooth speaker.

Lees verder

Een reis vol gedragen onderwijs

Waar ik een jaar eerder dankbaar was voor een harde val, zo’n neus-op-de-feiten-val, heb ik mij dit jaar gedragen gevoeld. En dat dragen verwoord precies waar voor mij onderwijs over gaat. Het dragen van. Totdat de ander heeft leren dragen. Gedragen worden vanuit onvoorwaardelijk vertrouwen en openheid, zuiver en volwassen communiceren en waar kennis en ervaringen zijn verbonden. Vallen, opstaan en leren dragen dus.

Lees verder