Het onderwijsbloed ging weer stromen

2021 was een jaar met ups en downs, met mooie momenten en minder mooie momenten. Als onderwijs-zijlijner viel het ook nog eens niet mee om de feeling met de scholen en leraren te houden. Het absolute dieptepunt vond ergens in juli plaats. Na maanden van thuiswerken, alle ballen hooghouden en ook nog eens behoorlijk veel last hebben van een geïrriteerde galblaas was de koek op. Ik kon maar aan één ding denken. Overal mee stoppen en me verstoppen onder een deken. Dat was natuurlijk geen optie, dus ging ik door en vroeg om hulp. Mijn lieve collega’s sprongen mee in en ik haalde de zomervakantie.

In week één van de vakantie belde het ziekenhuis. Er was eindelijk plaats op de ok. Mijn galblaas kon eruit. Er stond me in de vakantie dus iets te doen terwijl ik maar één ding wilde. Niets. Gelukkig verliep alles voorspoedig en kon ik na de operatie een paar weken uitrusten. Die verplichte rust bracht me tot mijn verbazing alles wat ik het afgelopen jaar kwijt geraakt was. Het onderwijsbloed ging weer stromen. Er kwam weer ruimte in mijn hoofd voor mooie nieuwe plannen. De zon ging weer schijnen.

Ik vogelde in deze niets-tijd uit waar ik echt blij van word. Ik leerde mezelf weer wat beter kennen en zette de dingen op een rijtje. Beeldend werken en mensen op weg helpen zijn de dingen waar ik blij van word en energie van krijg. Het kostte me niet zoveel tijd om daar achter te komen. Naast mijn mooie werk bij CiST wil ik me daar mee bezig houden. Toen ik dat wist sloot ik me op in mijn atelier en het concept van Atelier Chill ontstond. De omgeving van mijn oude vertrouwde atelier, waar ik veel te lang niet echt was geweest, gaf me vrijwel meteen de rust en de kalmte terug. In de herfstvakantie kon ik mijn ideeën verder finetunen en daarna gooide ik mijn zelfbedachte concept de wereld in. Wat een warme, lieve, leuke en enthousiaste reacties kreeg ik. Zo fijn om te merken dat mensen het idee begrepen en het zagen zitten.

Er volgden in de weken daarop hele leuke gesprekken met toekomstige collega’s uit ons dorp, met mijn vriendinnen, met mijn zus, mijn collega’s en anderen uit mijn netwerk. Op dit moment ben ik de laatste zaken aan het regelen. Op 3 januari staat een bezoek aan de kamer van koophandel gepland en dan word ik ook officieel eigenaar van Atelier Chill. Mijn eerste klant heeft zich inmiddels aangemeld en ik kan niet wachten om te beginnen.

In atelier Chill kunnen kinderen en volwassenen een creatief proces doorlopen waarbij ze zicht krijgen op hun talenten en waarden. Vanuit de dingen die ze fijn vinden om te doen en waar ze energie van krijgen leren ze zichzelf en de positieve kant van zichzelf beter kennen. De rust van de omgeving en het even stil staan helpt daarbij. Ik denk dat veel mensen door ervaren en doen leren en daar wil ik ze bij begeleiden. 

Geen specifiek onderwijsmoment in 2021 voor mij, afgezien van het feit dat ik eindelijk eens om hulp durfde te vragen, maar wel een mooie opmars naar nieuwe toekomstige onderwijsmomenten. Leren doe je namelijk niet alleen in een schoolgebouw. Leren doe je overal. Je leven lang. In 2022 ga ik die fijne momenten samen met anderen beleven. Zoveel zin in. 

Ik wens iedereen een leerzaam 2022!

Lizette Knuvers Mijland

3 reacties op “Het onderwijsbloed ging weer stromen”

  1. Hé Lizette
    Nooit te oud om te leren of om hulp te vragen. Je bewandelt het pad zelf, mooi dat je ervoor gaat en geniet van je Atelier Chill. Gr Aline

  2. Wat tof! Ik heb geloof ik een beetje onder een steen gelegen maar gelukkig kletsen we binnenkort uitgebreid bij! Fijne ontwikkeling daar bij jou!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.