Bijna en alles nieuw

Een paar maanden voor het schooljaar 18/19 wist ik nog niet wat ik zou gaan doen in september. Weer een jaar eerder was ik namelijk op mijn bek gegaan. Letterlijk! En dit op mijn bek gaan bleek het begin van een proces van niet weten wat te doen. Het op mijn bek gaan dat mijn ontslag in januari 2018 inleidde. Even los van alles!

Te vaak diezelfde bek open gedaan. Voor wat ik dacht: passie voor onderwijs. Passie voor de uitdagende ontwikkeling van kinderen die zowel in het regulier onderwijs als in het speciaal basisonderwijs niet hun plek konden vinden. Kinderen en jongeren die worstelden. De analogie met mijn eigen proces is zo gemaakt. Want wat wilde ik graag het (voortgezet) speciaal onderwijs ((V)SO) verbeteren. Versterken. En zo sterk maken dat mijn vakmanschap niet meer nodig zou zijn. Misschien een ‘te’ graag dat mij heeft doen vallen. Misschien een ‘te’ idealistisch statement, dat in de weerbarstige werkelijkheid uiteraard bijna onmogelijk bleek.

Bijna.

Lees verder