Staking donderdag 30 januari 2020

Afgelopen zondag werd ik door LIA (Leraren in Actie) gevraagd om hier op het podium iets te zeggen. Dat is best spannend kan ik jullie vertellen. Maar het is ook belangrijk dat leraren gehoord worden. Gehoord door de politiek, door de besturen die ogenschijnlijk achter leraren staan maar niet doorbetalen, door ouders en door de maatschappij. Er wordt namelijk al jaren naar ons geluisterd, maar men wil ons niet horen.

Mijn verhaal
In 2012 stond ik nog voor de klas, als groepsleerkracht. Ik werkte parttime in een kleutergroep. De grootste onderwijsstaking tot dan toe is toen volledig langs mij heen gegaan. 50.000 leraren stonden in de Amsterdam Arena om te protesteren tegen de bezuiniging die passend onderwijs heet. En terecht. Alleen was ik niet op de hoogte. Rond die tijd begon ook voor mij de werkdruk steeds hoger te worden. Voor mij is deze werkdruk ontstaan en begonnen met het invoeren van de Normjaartaak rond 2006. In deze jaartaak werd vastgelegd wat je moest doen naast je lestaak. De spontaniteit van iets organiseren verdween opeens als sneeuw voor de zon. Voorheen was niemand te beroerd even mee te helpen met bijvoorbeeld het versieren van de school voor het kerstfeest. Nu werd er opeens geroepen dat het niet in hun jaartaak stond.

Lees verder