Een treurwilg kan zwieren en hangen

Wij hebben het goed. Een warm huis, lieve man, lieve kinderen, fijne familie en vrienden, we hebben werk en we kunnen iets kopen als we het nodig hebben. Kortom het leven is goed, goed geregeld, met lieve mensen om ons heen. Hoe kun je dan toch een jaar met hobbels ervaren? Waar zijn dan de lichtpunten te vinden?

Lees verder

Wanneer een kind na quarantaine weer op school komt

“Nicole, mag Joep (8) even bij jou zitten? Hij is weer op school na 10 dagen quarantaine en moet alleen maar huilen en kan niet vertellen wat er is. Misschien kan hij er samen met jou achter komen”. 

Ik schuif de spullen op mijn tafel opzij en daar komt Joep binnen gelopen. Schouders voorover, hoofd naar beneden. Hij gaat huilend op de stoel tegenover me zitten, legt zijn armen op tafel en daar bovenop zijn hoofd. Zijn bril botst tegen zijn arm aan. Hij legt zijn bril voor zich op tafel en duikt weer in zijn armen. 

Lees verder

Mijn Onderwijsmoment 2020

Ik kom eerlijk gezegd net kijken met mijn 48 jaar en drie jaar primair onderwijs op de teller. Wel al vaker gewerkt mét het onderwijs, maar pas sinds mijn afstuderen aan de PABO met mijn ziel en hele zaligheid tússen de leerlingen. Ik wilde meer diepgang, wezenlijk contact met de kinderen, voelen wat cultuureducatie écht kan bijdragen in de ontwikkeling van een kind.

Lees verder

Een mooier afscheid had ik niet kunnen bedenken

Het lag al eerder vast dat ik mijn mooie baan, mediathecaris op een goeie, gezellige middelbare school, zou gaan opzeggen. Ik ben inmiddels 72 en wil verder als alleen blogger.

Die baan was zo mooi omdat er makkelijk honderdvijftig leerlingen pasten in de mediatheek in verschillende ruimtes, met of zonder computer. Daardoor speelt de mediatheek van uur tot uur een belangrijke rol op school en kan er een veilige plek gebonden worden aan de leerlingen, ook tijdens, pauzes, tussenuren of na school. In de loop der jaren ging het steeds beter werken: doordat er meerdere ruimtes waren konden leerlingen – ook de lawaaierige een eigen plek vinden. Niet dat het allemaal braverdjes waren, zeker niet; maar ik had geleerd dat ik de ingang goed in de gaten moest houden en dat ik – als er een gezelschap met pretoogjes, al of niet eruit gestuurd – er aan kwam, dat het beste door kon sturen naar een aparte ruimte waar zij anderen niet zouden storen.

Lees verder

Koning Willem bedankt

Mijn onderwijsmoment gaat over een dag in april tijdens de eerste lockdown. Het is meivakantie en we proberen die zo goed en zo kwaad als het gaat invulling te geven. De periode voorafgaand aan deze vakantie was niet de makkelijkste. Even de druk van de ketel afhalen is nodig.

Eigenlijk zouden we met zijn drietjes naar Schotland gaan, maar die reis gaat helaas niet door. Het grote lichtpunt van deze periode is wel het mooie weer. We zijn gezegend met een fijne grote tuin en elk zonnestraaltje kan er gevangen worden. Mijn man en ik zitten op de namiddag voor Koningsdag buiten en ik pak mijn laptop erbij.

Lees verder

De barricade op

Mensen die mij kennen weten dat ik een fervent voorstander ben van inclusief onderwijs. Dat heeft vele complexe redenen; mijn eigen biografie, jarenlange praktijkervaring binnen de clusters drie en vier van het (voortgezet) speciaal onderwijs, een onderwijsreis Scandinavië en kennis die ik heb opgedaan uit (wetenschappelijke) literatuur. Door al deze verschillende perspectieven kan ik niet anders dan dat het belang van (culturele en sociale) diversiteit serieus te nemen. Sterker, niet alleen in het onderwijs zet ik grote vraagtekens bij ons huidige sociale systeem. Het grootste vraagteken zet ik misschien wel op de vraag of dit huidige (onderwijs)systeem wel passend is voor mijzelf!? Met dat ene gesprek komen veel inzichten samen.

Lees verder

Onderwijsmoment 2020 Rhea Flohr

Woensdag 23 december 2020

Het jaar 2020 is niet vergelijkbaar met welk voorgaande jaar dan ook. In 2020 zijn er welgeteld 9 normale schoolweken geweest waarvan ik er ook nog 1 in quarantaine heb doorgemaakt. De rest van het schooljaar verliep anders dan anders en ook het nieuwe schooljaar is nog steeds onder invloed van de pandemie.

Lees verder

De nalatenschap van een leraar

Wat liet hij achter als het over onderwijs gaat?
Zijn weblog didactict is een van de rijke bronnen waaruit ik nog kan putten.

Kreten om niet te vergeten en andere wetten van Laaper

“Wat je van leerlingen verwacht, moet je op  z’n minst van jezelf verwachten”.
Hij bedoelde daarmee dat je altijd een voorbeeld moet zijn zowel in de les als in je persoonlijke leven. Je kunt niet je leerlingen op de vingers tikken en vervolgens zelf dat afgekeurde gedrag wel vertonen. Oh en ja, hij noemde de deelnemers, cursisten, studenten…gewoon leerlingen. Je wordt opgeleid tot kok en je leert koken en dus ben je een leerling.

Lees verder

Pas wanneer dingen niet vanzelfsprekend zijn ga je er over nadenken

Een grote struise vrouw opent de de deur van mijn kantoor nadat er eerst zacht geklopt is. “Ik heb een afspraak met Karin Donkers, kunt u me helpen.”

“Ja zeker welkom, mijn naam is Karin Donkers dus komt u verder.”

Het is eind juni en we hebben nog steeds te maken met een beperkte toegang voor volwassenen binnen de school i.v.m. de pandemie maar mijn intakegesprekken en een aangepaste rondleiding mogen en kunnen gelukkig wel weer doorgang vinden. Een essentieel onderdeel van mijn activiteiten want we zijn in ‘jonge’ school in een nieuwbouwwijk. De afgelopen jaren heb ik veel gesprekken met geïnteresseerde ouders van mogelijk nieuwe leerlingen gevoerd. Het ene gesprek blijft langer ‘hangen’ dan het andere en dat heeft heel vaak te maken van de mate waarop ouders zich ‘bloot geven’ maar ook wel de manier waarop ouders zich hebben voorbereid op zo’n eerste kennismaking. En soms is het een combinatie van die twee. Zo ook in dit geval.

Lees verder